Katiia’s Blog

De dagen worden langer. Eindelijk! Het is wel lang genoeg donker geweest voor mij. De lucht boven ons kleurt weer blauw en we weten weer wat zonneschijn is. De lente kondigt zich nu al aan… Net zoals ik in gedachten de schoolbel alweer hoor rinkelen. Morgen is het over & uit met m’n rustig en onbezonnen leven. De routine wacht als een rij domino-steentjes op het gerinkel van mijn wekker, da’s de eerste tik. Deadlines, overhoringen, boekbesprekingen, presentaties,… On-overhaast komen ze dichter en dichter. Maar ook blij weerzien, met de een al meer dan met de ander. Zoals altijd. Het ene al meer dan het andere.

Mijn allereerste première ‘ever’ zit erop! En ik heb maar 1 woord: ‘wauw’! Fantastisch! De (min of meer) gezonde stress, de ‘inside-jokes’, de typische ’seconds of crime’ waarin het en en het ander fout loopt en het plezier van het spelen. Maar voor mij was het meest overdonderende misschien wel dat applaus! Daar heb ik geen woorden voor. Da’s verschrikkelijk. Kippevel, warm, koud, zweet, tranen,… Ik voelde vanalles. En da nog tegelijk ook. Je hebt maanden (hard) aan iets gewerkt en nu pluk je er de vruchten van. Daarvoor doen we het. Ik toch. Voor de sfeer, de spanning & alle bovengenoemde dingen eigenlijk. Toneelspelen is Overweldigend Fijn! Met grote dank aan Nieuw Leven & de medewerkers van ‘DAENS‘, zonder al deze geweldige mensen zou het niet hetzelfde zijn. Kiss,Katiia. 

Hy!
Ik ben volop valiezen aan ‘t pakken om het weekend door te brengen in het Fantastische Aantwaarpen!
Vertrekken doe ik onder het motto “shop ’till you drop!”
Ik ga eens lekker genieten & natuurlijk m’n ‘avonturen’ bijhouden!

Love & Kisses,
Katiia
x

Weer een week voorbij. En nu vakantie! Eindelijk een beetje rust Ik klink waarschijnlijk als een overwerkte streskip terwijl ik nog maar ‘gewoon naar school ga’. Wel voor mij is ‘gewoon naar school gaan’ hard werken. Het laatste rapport was niet goed en niet slecht. Tussen beide. En daarmee ben ik niet tevreden… Ik heb een hele week de tijd om na te denken wat ik eraan kan doen.
Vrijdag zijn we met de hele klas op ‘bezinning’ geweest! Met de trein naar Oostende. In de voormiddag speelden we het spel ‘één tegen allen’ waarbij iedereen samen opdrachtjes moest uitvoeren (bvb: iedereen propt een beschuitje in z’n mond en samen moeten jullie “proberen” fluiten mét beschuitje. Hi-la-risch!) met als gevolg dat ze ons daar al kennen in Oostende. In de namiddag was er dan een ‘bezinningmoment’ waarbij er een en ander werd uitgepraat. En zonder het goed en wel te beseffen zaten we alweer op de trein richting Aalst… Een fantastische maar vermoeiende dag! Eens terug in ‘t stad was de rest van de school in actie gekomen voor de missies; we kochten op de Grote Markt wafels voor het goede doel en gingen ook ’s avonds nog naar het dessertenbuffet ten voordele van de missies.
Een formitastisch begin van de vakantie!

Kuss!
Katiia
x

‘T is eindelijk week-end! WoHoHo! Ooit maakte een foute popgroep er een liedje van en ‘o’ wat hou ik ervan als het waar is. Het is eindelijk weekend. Ik ben een ochtendmens. Een ant-hokjesdenker maar als ik mezelf in een kotje moet duwen, dan hoor ik thuis dat van ‘ochtendmens’. De schrikreactie was dan ook navenant toen ik om half twaalf deze ochtend (Ochtend? -Middag!) ontwaakte. Maar dit illustreert de slopende, hectische (voorbije!) week. Maar nee, er is geen beterschap in zicht. Volgende week woensdag is er ‘collegecross’ (lees: eeuwenoude loopwedstrijd om woensdagvoormiddag, verplicht voor alle leerlingen van het college om de ‘traditie in ere te houden’. Een ander nut is er niet volgens mij…). Donderdagavond is er de wereldpremière van ‘Vermist’ in de Metropolis en vrijdagochtend moet ik al vroeg uit de veren want dan is er de (langverwachtte) bezinning! Ik ben verantwoordelijk voor ons ontbijt en sta dus bijgevolg in voor de koffiekoeken die ’s ochtends (vroeg!) moet gehaald worden. Dan vertrekken we met de voltallige klas naar Oostende! Daar houden we een bezinning en staan er enkele activiteiten op het programma. Hopelijk zijn de weergoden ons een beetje gunstig gezind Genoeg geklaagd & gezaagd; tijd voor actie! Ik moet nog even de stad in achter enkele kleinigheden en vanavond is ‘t Fondue-Avond.
O! Er schiet me iets te binnen! Dit is gewoon de laatste week school voor de herfstvakantie! Jeeeej - Alles rondom mij gaat plots héél roze kleuren

Kuss,
Katiia
x

En ik heb het overleeft zonder kleerscheuren of gebroken ledematen! Het was een zalig weekend Toffe sfeer, leuke activiteiten en veel vrienschap. Vrijdagavond arriveerden we rond half negen in het Jeugdhuis. Na de verdeling van de bedden werden we beneden nog getrakteerd op hot-dogs. Er werd een leuke avondactiviteit voorzien; we werden verdeeld in ploegjes. (Zonder “bendevorming” We werden ingedeeld zodat er mensen van alle leeftijden bij elkaar zaten. Zo leerden we mekaar wat beter kennen.) Er waren verschillende proeven die iedere ploeg apart moest afleggen. Ik was de oudste in mijn groep maar daarom niet de minst-actieve! Ik telde zogezegd voor ‘2 klein mannen’. Tijdens de eerste proef moest iemand van de ploeg ‘tekenen’ wat er op een kaartje stond en de overige moesten raden. Een soort ‘pictionary’. De tweede proef bestond uit het aan elkaar schakelen van Domino-steentjes maar het moest eindigen! Een breinbreker… Daarna mochten we ‘proeven’. Geblinddoekt. Ik kreeg paprika mét choco voorgeschoteld, hagelslag en kappertjes. Nee, lekker was het niet maar ik wist ze alledrie te ontrafelen. Daarna mochten we “uitbeelden” wat er op de kaartjes stond. Ook dat was een succes. En zo waren er nog enkele opdrachten. Rond 2 uur keerde de rust terug in het huisje.
Dat 5 uur slaap te weinig was merkten we later. Na een heerlijk ontbijt vertrokken we vol verwachtingen naar Snow Valley in Peer. Na zo’n 10 minuutjes rijden arriveerden we op de parking. Na een hele ceremonie om de juiste skibotten, latten en dergelijke te vinden én aan te krijgen stortten we ons op de piste. Eerst wat gewenning op de kleine piste en dan met een irritante lift naar boven. Het was -2°C en toch wat kouder dan verwacht maar dat kon de pret niet bederven. Rond 12 uur, na 2 uur op de latten zonder één enkele val ( En dat is heel wat voor mij! ), keerden we terug naar het huisje. In de namiddag, rond half 2 reden we richting Center Parcs om ons in subtropische sferen te begeven. Ook dat was slechts een kwartiertje rijden. Ook daar was er veel plezier en werd er veel gelachen. Rond kwart voor 5 verlieten we het zwembad om de laatste avond in het jeugdhuis te beleven. Na een vol bord zelfbereide spaghetti werd de eetzaal ingericht als decor voor het Swingpaleis! Ook nu werden er ploegjes gemaakt en werd er veel gelachen. De stop de band ronde, de kazoo-ronde die werd vervangen door de ‘fluitjesronde’ en enkele vertaalde songteksten die we moesten thuisbrengen. Er waren nog enkele obstakels te overwinnen maar tevergeefs, mijn ploegje eindigde op de laatste plaats. Wat niét wil zeggen dat we ons niet hebben geamuseerd, integendeel! Er werd nog lang gefuift en gezongen want de volgende ochtend mochten wij uitslapen! Zondagochtend werd er een groepsfoto genomen, allemaal in een blauwe t-shirt die we kregen van de organisatie. Zo werd een fantastisch weekend afgesloten!
De spierpijn herinnert mij nog aan het uurtje op de piste en enkele memorabele blauwe plekken zijn het gevolg van de wildwaterbaan. Mooie herinneringen aan een héél tof weekend

Love & Kisses,
Katiia

Het valt al bij al best mee. Waarover ik het heb? M’n kapsel. Mijn hartje bonsde in m’n keel toen de lange lokken er zonder pardon werden uitgeknippert. Maar het resultaat mag er best zijn. Vind ik. En om eerlijk te zijn; mijn mening is, als het over mijn haar gaat, de enige die telt. (Levenswijsheid geleerd van pepé )
Gisterenavond was het eindelijk nog eens lekker weer. Ik ben de stad in getrokken, op jacht naar een plaatsje op de volgestouwde terrasjes. Supertante, NJ & Chanel* kwamen bij ons mosseltjes eten. Ik werd dan maar op dieet gezet want mosselen op mama’s wijze mogen dan heerlijk ruiken; ik vind er niks aan! (Bweiûk) Afgezien van het diner werd het een gezellige avond. Het was zalig om na lange tijd van regen, nog eens op ons terras te zitten.
Met dat druilerige weer laat m’n gevoel voor zomerfashion (Heb ik dat? Neeeuh) me totaal in de steek. Want wat heb ik zin om die zwarte broek met hoge colltrui en pumps aan te trekken! De aard van het beestje zeker?
Deze namiddag staat er Ratatouille op het menu. Niet om op te eten maar om naar te kijken. In de cinemazalen. Je weet wel? De nieuwste Disney/Pixar film? De afgelopen weken kon je er moeilijk naastkijken. Het schattige ratje dat kok wil worden.
(Je hoort wel hoe ik ‘m vond )
Ik ga me nog wat verdiepen in de nieuwste editie van “Glamour”!

Ciiaaooo!
Katiia
x

Terwijl de duizenden festivalgangers, koopjesjagers of vakantielustigen het land doorkruisen doen wij hetzelfde!
Ik en papa gingen gisteren een kijkje nemen op de Internationale Airshow & Defensiedagen, die plaatsvonden op de luchtmachtbasis in de westhoek; de basis van Koksijde. Gezellig, zoals altijd in Koksijde ( ), was de sfeer als wij er in de namiddag arriveerden. We waren al vroeger in de omgeving maar we profiteerden van de gelegenheid om onze kite (lees: grote ‘vlieger’ voor op het strand) nog eens van de zeelucht te laten genieten. Mij heeft het toch ook zienderogen (ik ben verbrand in m’n gezicht! ) deugd gedaan. Na 2 weken (en langer) dwangmatige opsluiting (lees: examens) was het uurtje uitwaaien op het strand meer dan welkom! Reeds toen we op het strand stonden konden we al enig luchtspektakel waarnemen
Vanwege de toevlucht naar de Defensie Dagen (mil.be spreekt van 70.000 bezoekers) pakeerden wij de wagen in hartje koksijde en namen de fiets tot aan de basis. Eens daar aangekomen hadden we enkele uurtjes nodig om alles gezien te hebben. Intussen speelde er zich boven ons hoofd een indrukwekkend luchtspektakel af! Volgens mij lang geleden dat er in België nog zoveel beweging (in de lucht) te zien was op een Airshow. Vooral de formatie van 2 F-16’s en een C-130 joeg mij kippevel aan! De talrijke tentjes en kraampjes mochten uiteraard ook dit jaar niet ontbreken, de basis was omgetoverd tot één groot dorp. Jammer dat ik geen foto’s heb ondanks alle maatregelen; 2 reserve-batterijen helemaal opgeladen, zakje, extra geheugenkaart,… Het heeft niet mogen baten, ik ben het domweg vergeten in de auto! (Foei!)
Tekst zonder beeld dan maar, toch zullen er na afloop van dit weekend véél foto’s op het net gegooid worden volgens mij want ook de spotters waren talrijk vertegenwoordigd. Nog een woordje van dank aan B & S voor de VIP-plaatsen ( ) en een woordje steun voor de crew-leden van het 40ste die we na het ‘beestige’ feestje van vrijdagavond niet veel meer gezien hebben. Go Guys!

Fasting Your Seatbelts,
Many Happy Landings
& Sunny Day’s,
Katiia

Ja. Yes! Ouii! Joepiieee! Woohoooow! Het is gelukt, dankzij jullie massale gelukwensen (Ongetwiijfeld!) of lag het aan mijn nieuwe onderbroek? Ik weet het niet! Het enigste dat ik kan zeggen is dat ik een rol(letje) heb
We spelen het stuk Daens en ik mag een ‘verlichtende scène’ brengen, Daens is drama maar er mag ook eens gelachen worden. Ik ben gecast als leepe Mie Sprot (op het lijf geschreven ) die Baron de Bethune eigenlijk een beetje komt uitlachen. Het is niet veel tekst maar het is toch iets en ik doe ook nog een beetje figuratie. Jaja, ik ben dus een gelukkig mens
Nu, weer thuis, vollop concentreren op de examens. Maar ik heb dus leuke dingen un het vooruitzicht
Ik moet wel nog wat aan mijn dialect werken. Nog zo’n paradox, mijn hele leven lang let ik op mijn taal en probeer ik geen dialecten over te nemen en wat vragen ze me nu? Juist, ‘kuunde da int oilsjters oeek?’ - Met volle overtuiging ga ik er alles uit halen en wie weet is er een toekomst voor mij… Ik hoop het alleszinds!

Katiia is Bly!
… Maar gaat nu verder studeren.

Kussen & Bedankt voor de steun
PS: Jah, Papa zei dat hij niets moest hebben voor vaderdag… Moet ik dan iets kopen? Of niet? Hmmm…

GOEIEMORGEEEEUH!
Vroeg, regen, donder & bliksem, lawaai en nat maar niets krijgt mij uit mijn goed humeur… (Alhoewel?) De dag van de auditie. Eigenlijk is alles in een stroomversnelling gebeurt… Ik heb pas 2 dagen geleden gebeld om me in te schrijven en nu sta ik al te poppelen om te vertrekken. Da’s nog zoiets, vertrekken maar ik weet niet eens of ik de weg wel ga vinden! Ahckom, dat zal wel meevallen. Maar Katiia, jij was toch diegene die zei dat het je eigenlijk niet veel kon schelen, jij was diegene die het ‘gewoon voor de fun’ of om ervaring op te doen deed? Ja. Eigenlijk wel, waarom maak ik mij dan zo zenuwachtig! (De eerste keer? Angst voor het onbekende?) Ik weet enkel dat ik de weinige troeven die ik heb ten volle moet uitspelen! Mijn spontaniteit is alles vandaag, als dat niet lekker loopt kan ik het wel vergeten. Het schijnt dat ik een tekstje ga moeten voordragen maar ik heb niet eens geoefend. (Alhoewel ik al 3 weken Roméo & Julia loop op te dragen aan alle planten hier in huis) Pf… ‘Whoosa’ (spreuk uit BadBoys II om te kalmeren ) Nog iets, ik moet daar zijn om half 10, maar als iedereen vandaag gaat moeten auditie doen en als ze daarna geen bekendmaken wié het is geworden dan gaat het toch een tijdje duren denk ik. Maarja, dat nemen we er wel bij. Ik studeer deze namiddag wel, ‘t is toch slecht weer & vanavond ga ik normaalgezien babysitten en dan kan er ook nog wel wat geblokt worden. Volgende week is het opendeurdag op de toneelschool, ben ook eens benieuwd. Want eigenlijk, nu, ik heb geen ervaring, geen ‘feeling’ en weinig zelfvertrouwen het ‘podiumvlak’. Ik hoop dat ze me dat kunnen aanleren. Of toch tenminste bijschaven.
Te beginnen bij vandaag ga ik dus mijn ‘auditie-ervaring’ bijschaven of betergezegd ‘ontwerpen’ want het is de aller-eerste-keer.
Goh, ‘t is erg, ik weet zelfs al niet meer wat voor onzin ik hier allemaal heb uitgekraamd maar het doet er niet toe;
het moést eruit!

Denk aan mij ! (Héél hard)
x
Katiia