Kronkels
Hy,
Het zal weer een gezellig blogje worden vandaag want er moet heel wat van me af. Het ergste is dat ik er zelf niet helemaal uitgeraak wat er allemaal door m’n hoofd spookt. Het gaat er griezellig aantoe, in m’n hoofd dan toch. Wat me het meeste ergert is dat ik zelf m’n eigen gedachten niet kan ontcijferen, laat staan uitwissen.
Gisteren was er het feestje voor papa’s verjaardag. ‘T was plezant 
En vandaag hadden we sportdag met de school. We gingen naar het provenciaal domein van Wachtebeke (Puyenbroeck) en daar kregen we dan een sportief programma voorgeschoteld. Nuja, door het slechte & miezerige weer van vanochtend was er een activiteit afgelast maar geen paniek. Sporten hebben we gedaan.
Zij het aan een rustig tempo 
We begonnen normaalgezien met ‘trikke’ (Step met 3 wielen) maar door het slechte weer hebben we ge-pingpong-d, als 2e activiteit was er een suvival-parcours voorzien maar ook dit viel in het water en wij ook want we gingen dan maar zwemmen. (Gelukkig was er de knappe monitor 
) Na de middagpauze was er een 40 minuutjes mountainbiken voorzien waar de eerste gewonden vielen. Niet alleen kettingen sneuvelden maar ook klasgenoten. Gelukkig zonder al te veel erg. Als laatste hadden we schermen op het programma staan. Euhm, ‘boeiend’ maar niet al te “actief”. Toen we richting bus slenterden stond er wel al een ziekenwagen op het terrein. Het mountainbike-parcours had dan toch slachtoffers gemaakt…
Nu, ikke Zou bloggen helpen? Ik hoop van wel want wat ik de laatste tijd allemaal in m’n hoofdje zie ronddwalen; ik krijg er kop nog staart aan. Maar, als ik daarnet mijn tanden aan het poetsen was heb ik een theorie ontwikkeld. Volgens mij moet ik mijn energie en het beetje creativiteit dat ik heb, kwijt. Ik wil doen waar ik zin in heb; spelen. Toneelspelen, acteren. Voor enkele uurtjes in de huid van iemand anders kruipen en daar al mijn gevoelens inleggen! Ik denk daar al een jaar aan, ik spreek daar al 3 maanden over en het wordt dringend tijd dat ik eindelijk iets concreets ga ondernemen. En na de sportdag vandaag, het zou altijd een bevlieging kunnen zijn natuurlijk, maar ik wil meer sporten. Ook iets waarin ik mijn volledige ziel wil inleggen. Het is abstract maar hopelijk krijgt het snel vorm. Tegen volgend schooljaar wil ik er staan. Dit is een beetje een slodderjaar aan het worden en dat wil ik niet… Tijd voor actie dus!
Ik heb ook nog een andere theorie; misschien ben ik zo emotioneel door mijn slechte eetgewoonten. I know, een rare kronkel maar dat verband is bewezen. Ook nog een doelstelling; gezonder eten & daar meer tijd voor maken. (Ik ga een lijstje aanleggen denk ik)
Mijn portie pep-talk voor vandaag is op,
ik ga nog een beetje surfen & dan eens vroeg onder de lakens
want zo’n sportdag is toch net iets anders dan een doorsnee schooldag.
Maaaar, morgenavond mag ik ook nog naar een feestje dus da’s weer iets om naar uit te kijken!
Have fun,
Katiia
x
