Katiia’s Blog

En ja, het is zover!
Vanaf nu ben ik ‘te lezen’ op http://www.showbizzsite.be/blog/katiamartens

En nog even vermelden dat ik gisterenavond lokaal werd verkozen tot ‘Junior Journalist’ in de 3e reeks te Aalst.
Dit jaar was het thema ‘film’ en aangezien me dat op het lijf geschreven was nam ik deel met een verhaal gebaseerd
op de film ‘Vermist’. Driewerf hoera!

Cheers,
Katiia

Het kost me wat moeite om vrolijk te doen. Ik heb net ‘A Mighty Heart‘ gezien. Prachtig. Het is een verscheurend verhaal, veel te realistisch gefilmd. Het raakt iedereen zou ik durven zeggen. Dit is geen fictie of show. Allesbehalve. °Titel van dit bericht verwijst naar de omgebrachte journalist Daniel Pearl, hoofdpersonage in de film die zijn verhaal vertelt.

Verder zag ik ook nog ‘Dagen Zonder Lief‘ van Felix Van Groeningen. Mooie film, goed acteerwerk (de ene al beter dan de andere) en leuke shots maar ietsiepietsie te weinig verhaal naar mijn mening.

Ook ‘Ocean’s 13‘ stond op mijn lijstje. Zoals alle “Ocean’s”, leuke prime-time film zonder meer. Goed entertainment en acteurs die het bekijken waard zijn. End

En nog even meegeven dat er leuk nieuws is uit ons televisielandschap! ‘180′ wordt een nieuwe serie die door alle regionale zenders zou worden uitgezonden. De serie gaat over Gina, een alleenstaande moeder die het niet gemakkelijk heeft met haar puberdochter en met haar ontrouwe minnaar. Hilde Heijnen en Gilda De Bal zijn enkele van de bekende namen die in de serie meespelen. Regisseur is niemand minder dan Jakob Verbruggen! Jong -en niet onknap - talent die eerder werkte voor grote films als ‘Verlengd Weekend’, ‘Windkracht 10′, ‘16+’, ‘Vermist’,… Iets om naar uit te kijken!

Hieperdepiep!
Wat is mijn leventje de afgelopen weken weer op z’n kop gezet. Eerst en vooral très important news!
Ik heb één van de vier hoofdrollen te pakken in de (plaatselijke Aalsterse) productie van ‘Shakers!’ bij Nieuw Leven. Een leuke rol en een enorme uitdaging! Vooral omdat het een komedie is en je zélf niét mag lachen. Da’s toch de bedoeling en mijn grootste zorg . Maar gemotiveerd, zoals altijd , spartel ik mij daar wel door. Het is weer een hele tijd geleden dat ik liet weten nog te leven. Geen paniek, ik heb dan ook nog veel te vertellen! Waar zal ik beginnen? Misschien eerst de dagelijkse zorgen van me af schrijven? Hoewel, zorgen zijn er niet echt (los van het feit dat we morgen rapport krijgen). Op school is er nog niets veranderd. Nog steeds dezelfde mensen waarmee je wellicht nooit zal kunnen communiceren. Maar dat went na een tijd… Maar morgen zit het er alweer op voor een weekje! (Ik geef toe, soms zijn we écht wel verwend. 3 weken school en dan alweer een weekje vakantie + wat ze noemen een extra ‘pedagogische studiedag’) En zoals boven vermeld incluis rapport! Brrr… Ben eens benieuwd om eerlijk te zijn want ik heb geen flauw idee hoe het er zal uitzien. Soit, genoeg saaie stof.
Nog even een, voor jullie onbelangrijke want jullie krijgen me (bijna) nooit te zien, verandering aankondigen! Ik draag vanaf heden een bril om achter mijn computertje te zitten, achter een lessenaar of met m’n neus in een boek. En over dat ‘zien’, ik zal vroeg of laat deze vakantie wel eens enkele fotootjes posten. Ik heb er toch nog enkele nodig voor op m’n MySpace waar jullie ook steeds welkom zijn!
Vrijdag ben ik dus lekker thuis (met piet & mimi, heb je ‘m?) en zal ik eens inspiratie zoeken om verder te bloggen! En proberen een vast moment in te lassen om (ongeveer) elke dag iets te posten!

Wuif-Wuif!!
-x-

Help! Wat overkomt mij nu allemaal… 
2008 kent voor mij een relatief hectische start! Ik heb het geluk om morgen te mogen gaan skiën (A ‘One Day Trip’ à Landgraaf) met mijn Supertante en J&J én om geselecteerd te zijn voor een auditie! Ik ga nog niet te veel verklappen maar ik laat jullie zeker iets weten, Beloofd! ((Please, doe ‘n kaarsje branden op vrijdag!)) Even om te laten weten dat ik de sprong van ‘07 naar ‘08 goed doorstaan heb en om jullie een fantastisch 2008 te wensen!
Ik hoop dat ook al jullie dromen mogen werkelijkheid worden

(Smak!)
Katiia
XxX

http://web.mac.com/katiamartens/= een andere URL van mij Jullie lezen alles op de site! 

Er is weer nieuw leven in de familie! Na een periode van zoeken, websites afschuimen en rondbellen was het gisterenavond eindelijk zover! In erg mistig weer gingen we een poesje adopteren voor onze Pepe. Hopelijk heeft hij er erg veel plezier aan en went de poes snel aan haar nieuwe thuis. Jullie horen (& zien) zeker nog meer.
Maar wij zijn nog naarstig op zoek naar een naam voor de poes…
Ideeën zijn steeds welkom!
(”’) Katiia

Zaterdagavond was het zover! Na een tochtje door de spits kwamen we aan bij het Sportpaleis. Lang had ik er naar uitgekeken, m’n allereerste Clouseau-concert. M’n nieuwjaarsgeschenk van mijn SUPERtante! Nee, ik ben geen die-hard fan maar komaan, Clouseau?! Je zou al gek of agorafobisch° moeten zijn om zo’n spetterende avond af te slaan. En ja, spetterend was het wel. We verwachtten veel hits maar weinig spektakel. Het tegendeel was waar, dat van die hits klopt voor de volle 100% en ook dat spektakel kregen we! Koen & Kris dansten tussen de vuurballen en zweefden door het sportpaleis. Piano’s kwamen & gingen nog voor je ‘r erg in had. Een héél mooi & verzorgde performance gegarandeerd en een schorre keel de dag nadien. Een aanrader! 
En? Niet nieuwsgierig? Ik ga toch vertellen dat ik (wonder boven wonder!) héél blij ben met mijn rapport! Wiskunde kan je niet bijster goed noemen maar de rest is in orde. Er staat mij een prettige vakantie te wachten!

Kuss! - Katiia 

Hoi Hoi Hoi! (weer zo’n openingszin die tevergeefs blijft hangen! Nog een zinnetje voor in ‘Het Grote Cliché Boek’ van auteur Wim De Bock) Het is weer even geleden dat jullie nog wat van mij hebben gehoord. Waar ik dan mee bezig was? Van liefdadigheid tot niets doen. Ja, volgens mij is niets doen ook een bezigheid. (Néé, niet mijn specialiteit ) Nietsdoen. Niksen. Ik niks, jij nikst, hij nikst,… En ik denk niet dat het gemakkelijk is om te nietsen. Toch niet als je ‘n kop heb zoals die van mij, waar alles constant doorheen zweeft en heel af en toe een een gevoelig snaartje raakt waardoor je denkt ‘ohja, dat ook nog’. In de zetel, in een hoek of op de vensterbank zitten en je afvragen wat je aan het doen bent. Na een dikke 34 seconden kom je tot het antwoord ‘niets’ en vervolgens tob je verder over wat je nog te doen staat of je begint er meteen aan. Genoeg gezwetst. Ohja, misschien nog een klein woordje uitleg bij ‘liefdadigheid’. Nee, niet ‘liefdadig’ zoals enkele acteurs onlangs het goede voorbeeld gaven tijdens een actie om arme mensen gratis eten te geven. (Hoedje af voor de mensen die dagelijks zo’n goed werk verrichten) Mijn ’supertante’ liep al een jaar of 3 rond met enkele ‘vijzen’ (schroeven - Ja, ze zien eruit als dingen waarmee je kaders omhoog hangt!) in haar knie nadat ze een ‘tibia plateau fractuur’ opliep(lees: knieschijf brak). Deze ondingen moesten er na verloop van tijd wel weer eens uit en na maanden van uitstel begon het schoentje te knellen. Of zeg maar, ‘de knie te piepen’ Tijdens een kleine ingreep werden de schroeven verwijderd met als gevolg dat ze een dikke week op krukken moest lopen. Aangezien mijn moedige supertante een winkel heeft (en zelfs eentje met verdiepen) kon ze best wat hulp gebruiken. Ik bood mijn helpende (linker)handjes aan en droeg zo ook (een klein) steentje bij.

Verder heb ik tijdens de vakantie niet zoveel uitgespookt. Afgezien van een spannend moment toen ik (eindelijk!) de filmpremière van ‘Vermist’ mocht beleven. Een prachtige Vlaamse film waar we trots op mogen zijn!

‘Vermist’ getuigt van enkele gemeen goede acteerprestaties, hippe & flashy camerashots (oogt fris in de zalen), mooie (hoogstwaarschijnlijk zorgvuldig uitgekozen) filmlocaties en sprankelende dialogen. Hoewel er in de film niets overbodig gezegd wordt zijn er enkele boeiende ‘ping pong’ gesprekken (met een knipoog naar Kevin Janssens). De film smaakt naar meer, dat was de bedoeling vermoed ik want eind 2008 komt -’Vermist’ de serie- op het scherm (VT4).
Hoewel ik niet onbevooroordeeld ben wil ik toch even meegeven dat het de moeite is om naar de film te gaan kijken. Vooral de (aanstekelijk) enthousiaste Kevin Janssens steekt met kop en schouders boven de andere acteurs uit. Koen De Bouw speelt zijn rol waardig en geeft een totaal andere invulling aan zijn personage in vergelijking met de vorige gelijkaardige rollen die hij vertolkte. Door Joke Devynck was ik aangenaam verrast en Stan & Cathérine deden wat van hen verwacht werd, niet meer en niet minder. Conclusie: Degelijke film met schitterende ’shots’ die een duidelijk beeld geeft van de werking van de echte Cel Vermiste Personen. Een volledige review zit eraan te komen! Ik kijk uit naar de 9-delige serie en naar het volgende project van Kevin!

Kuss!
Katiia
x x x

Weer een week voorbij. En nu vakantie! Eindelijk een beetje rust Ik klink waarschijnlijk als een overwerkte streskip terwijl ik nog maar ‘gewoon naar school ga’. Wel voor mij is ‘gewoon naar school gaan’ hard werken. Het laatste rapport was niet goed en niet slecht. Tussen beide. En daarmee ben ik niet tevreden… Ik heb een hele week de tijd om na te denken wat ik eraan kan doen.
Vrijdag zijn we met de hele klas op ‘bezinning’ geweest! Met de trein naar Oostende. In de voormiddag speelden we het spel ‘één tegen allen’ waarbij iedereen samen opdrachtjes moest uitvoeren (bvb: iedereen propt een beschuitje in z’n mond en samen moeten jullie “proberen” fluiten mét beschuitje. Hi-la-risch!) met als gevolg dat ze ons daar al kennen in Oostende. In de namiddag was er dan een ‘bezinningmoment’ waarbij er een en ander werd uitgepraat. En zonder het goed en wel te beseffen zaten we alweer op de trein richting Aalst… Een fantastische maar vermoeiende dag! Eens terug in ‘t stad was de rest van de school in actie gekomen voor de missies; we kochten op de Grote Markt wafels voor het goede doel en gingen ook ’s avonds nog naar het dessertenbuffet ten voordele van de missies.
Een formitastisch begin van de vakantie!

Kuss!
Katiia
x

‘T is eindelijk week-end! WoHoHo! Ooit maakte een foute popgroep er een liedje van en ‘o’ wat hou ik ervan als het waar is. Het is eindelijk weekend. Ik ben een ochtendmens. Een ant-hokjesdenker maar als ik mezelf in een kotje moet duwen, dan hoor ik thuis dat van ‘ochtendmens’. De schrikreactie was dan ook navenant toen ik om half twaalf deze ochtend (Ochtend? -Middag!) ontwaakte. Maar dit illustreert de slopende, hectische (voorbije!) week. Maar nee, er is geen beterschap in zicht. Volgende week woensdag is er ‘collegecross’ (lees: eeuwenoude loopwedstrijd om woensdagvoormiddag, verplicht voor alle leerlingen van het college om de ‘traditie in ere te houden’. Een ander nut is er niet volgens mij…). Donderdagavond is er de wereldpremière van ‘Vermist’ in de Metropolis en vrijdagochtend moet ik al vroeg uit de veren want dan is er de (langverwachtte) bezinning! Ik ben verantwoordelijk voor ons ontbijt en sta dus bijgevolg in voor de koffiekoeken die ’s ochtends (vroeg!) moet gehaald worden. Dan vertrekken we met de voltallige klas naar Oostende! Daar houden we een bezinning en staan er enkele activiteiten op het programma. Hopelijk zijn de weergoden ons een beetje gunstig gezind Genoeg geklaagd & gezaagd; tijd voor actie! Ik moet nog even de stad in achter enkele kleinigheden en vanavond is ‘t Fondue-Avond.
O! Er schiet me iets te binnen! Dit is gewoon de laatste week school voor de herfstvakantie! Jeeeej - Alles rondom mij gaat plots héél roze kleuren

Kuss,
Katiia
x