Katiia’s Blog

Covalente bindingen & oxidatiegetallen. Dat is wat ik nu in m’n koppie aan ‘t steken ben. Pure chemie in de meest saaie betekenis van het woord. En néé, het lukt niet echt. (Om niet te zeggen; NIET!)
Ik zou bijna vergeten hallo te zeggen tegen mijn geliefde blogvriendjes, of zoals mijn papa het graag hoort; “Dag vrienden van de poëzie!” (Annekdote: Dit is niet waar! Papa kan die arme Wim Helsen niet horen of zien… Arme Wim )

Mijn oogjes gaan open, langzaam. Heel langzaam maar ik begin te zien dat ik niet goed meer bezig ben.
Ochot, dat ‘ne puber’ van 15 zoiéts zegt?! Maar ik denk toch dat het zo is. Zowel mentaal als fysiek. Alhoewel dat het wat dat mentale betreft nog meevalt. Hoe moet ik dat nu zeggen? -Ik ben mij aan het herpakken op school. Niet dat het ooit dramatisch is geweest maar toch, het gaat terug beter vind ik. Ik heb het een tijdje moeilijk gehad om mij aan het studeren te zetten en dat lukt opnieuw. Nog niet als in het begin maar het is iets. En fysiek… Tjah, ik zal maar open kaart spelen, ik voél dat mijn lichaam tegensputtert. Bij alles wat ik in mijn mond steek. Overigens veel te veel! Ik heb het er gisteren nog overgehad; chocolade-aanvallen & aanhoudende dorst. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik weinig (geen?) respect heb voor mijn lichaam… Om het bijna mijmerend te zeggen; het is hele dagen, al 15 jaar lang, in de weer voor mij en ik steek het vol overbodige (soms “giftige”) stoffen & geef het niet de beweging die het nodig heeft. Als ik daarover begin na te denken voel ik me diep schuldig… (Oké, ik ben er een beetje aan het overgaan maar de dag van vandaag kan je geen tijdschrift meer openslaan zonder hele pagina’s over afslanken en het belang van gezonde voeding ingelepelt te krijgen)
Dé oplossing; gezond eten? Ik denk het wel, andere aspect van de zaak is dat het makkelijker gezegd dan gedaan is.
En volgens mij ligt dat aan ‘de sleur’, de ‘gewoontes’ in mijn leven. Na school stop ik snel iets in mijn mond en blader ik eens door de krant. Waarom? Omdat het een gewoonte is. Niet omdat ik dan honger heb ofzo… En dat is dom! Een gegeerd spreekwoord zegt trouwens dat routine dodelijk is voor creativiteit. Ongelijk kan ik het niet geven!
Ja? Zal ik dan maar? Slopen & opnieuw beginnen (Hoor mij bezig! Maar ik ga door, hoe dom het ook mag klinken, het is belangrijk want het gaat hier over mijn lichaam en ik moet er nog een aantal jaar mee door :-D) - Geen gewoontes meer, neem de dag zoals hij komt. Nieuw initiatief voor morgen; IK ga eens koken. Op mijn manier. Da’s ook een oplossing om de eetgewoontes thuis naar mijn hand te zetten Nuja, niemand dwingt mij om iets op te eten en dat ben ik ook gaan zien. IK ben het die alle rommel in m’n mond steekt. Dus kan ik ook best wel zelf eens iets klaarmaken. Wie weet valt ons gezin wel voor de charmes van het biologische eten? (Wat ik ten zeerste betwijfel, maar het is het proberen waard :-D)
Wat kan ik eens klaarmaken? Even “de boekskes” doorbladeren, daar staat altijd wel iets in over ‘gezonde voeding’.
In de ‘Nina’ van dit weekend staat zelf advies van gezondheids-goeroe Sonja Kimpen zelf. Maar ‘t zijn vooral slaatjes die ze promoten… Leuk voor op een zomeravond maar nu moet ik iets vinden waarmee ik kan uitpakken
(Ohja, leuk detail; Mijn Supertante heeft een nieuwe keuken laten plaatsen en ik heb beloofd om daar mijn kookkunsten (??) eens te gaan promoten Eerst mijn receptjes thuis eens proberen )
Dus, het plan is; morgen gaat Katiia naar de wereldwinkel achter ‘gezond’ eten. (Ook handig tijdens de examenperiode! Gezond eten geeft energie naar ‘t schijnt. Ik zal eens laten weten of ‘t klopt )
Nu nog even op zoek naar een recept en dan hou ik jullie op de hoogte

Ohja, nog even zeggen dat ik wel graag kook hoor. En eigenlijk is dat voor mij iets typisch voor in de lente/zomer én in de examerperiode. Ik had dat vorig jaar ook herinner ik mij. Tijdens ‘t koken kan ik mij ontspannen & mijn gedachten volledig verzetten
Zo, Katiia Goes Healthy ! Mijn missie is er, nu nog tot een goed einde brengen!

Love & Passion,
Katiia

Het tijdperk van studeren & verdikken is weer aangebroken! Die 2 dingen gaan namelijk hand in hand. Ze zijn beiden vervelend maar onvermijdelijk Ik ben ook al aan het “blokken” geslagen maar soms heb ik even adempauze nodig. (Lang leve m’n blog!)
Mijn voorraad chocolade slinkt aanzienlijk en de flesjes water vallen terug op één hand te tellen.
De stilte is het moeilijkste te verdragen, maar daar heeft iedereen zijn middeltjes voor Mijn kamer lijkt steeds meer op een versterkte bibliotheek met een wel heeel slordige bibliothecaris (of hoe dat ook mag heten) - Gelukkig leven we in een digitaal tijdperk wat natuurlijk niet wil zeggen dat er minder gezwoegd moet worden maar toch, een lekkere laptop met glanzend scherm (jep, ze ziet ‘m nog graag

Hy!

Het is oud & ‘afgezaagd’ om te zeggen dat de tijd voorbij vliegt… En toch is het zo! Alhoewel daar over te discussiëren valt. Hangt er vanaf waar je mee bezig bent natuurlijk Ik mag niet klagen vandaag. Toch is het steeds meer tegen mijn zin dat ik naar school vertrek. Er is iets dat mij stoort, ik weet niet wat. Maar ach, over een tiental daagjes is het afgelopen. Goh, nog maar 10 dagen?! Ook dit schooljaar is gepasseerd als een sneltrein. Da’s eigenlijk de eerste keer dat het “einde” er zo snel is. Betekent enkel maar goeds zeker?
((Klein IntermezzoMijmerend schrijf ik verder, denkend aan waar ik nu hàd kunnen zijn. Maar daar stak school inderdaad een stokje voor. Stoute school Wacht als ik later groot en sterk ben :-P))

Voor onze tekenlessen, die ze de professionele naam: PO (Plastische Opvoeding) willen meegeven, tevergeefs… De gelijkenissen met een kleuterklas zijn soms akelig treffend! Soit, voor PO moeten we ‘iets’ ontwerpen. Liefst een machine. Een uitvinding. Met de grootsheid dat onze leerkracht de opdracht toelicht zou je zonder aarzelen aannemen dat hij Eintstein zelve is. Bon, probleem één; mijn creativiteit rijkt tot het veranderen van kleurtje als je een Azteekachtig boeddhistisch maskertje moet schilderen. Probleem twéé; mijn inspiratie is god weet waar naartoe, maar ze huist niet meer in mij. (Examenstress? Ikke? Neeeeuh :-O ) Conclusie: Terwijl iedereen naarstig verder werkt aan deze o-zo boeiende en ongetwijfeld zeer ontspannen opdracht (???) in deze periode van “studeren” voor de examens, kan ik m’n hoofd zitten breken over een uitvinding die er creatief en kleurrijk moet uitzien, nog niet mag bestaan en binnen de 5 werkdagen moet af zijn…
Iemand ideeën?
Een ding; dit wordt vervolgd! Katiia & de creatieve kleurenbandieten… Of zoiets
Nog een probleem dat extra stress oplevert; ze is gestolen. Mijn cursus van Godsdienst… Weg, nergend meer te vinden. Nog het minst van al op de plaats waar ik ze laatst achterliet. Zal ik een opsporingsberichtje in elkaar steken?
Enkel jammer dat de school vol steekt van identieke oranje mapjes aan mijn godsdienstige cursus. Ik heb vandaag wel 100 keer gedacht dat ik ‘m terughad. Maar telkens bleek het loos alarm. Mijn eigen versie van de Bijbel is dus spoorloos verdwenen. (”Vermist “)
Als iemand ‘m gezien heeft, stuur je ‘m terug? Ik sla alvast aan het kopiëren.

Love & Passion,
Katiia
x

Ik word bang. Steeds meer mensen lezen mijn blog. Was dit niet wat ik wou? Ik zou liegen mocht ik zeggen van niet maar nu krijg ik het angstaanjagende idee dat iedereen via een klein luikje kan binnenpiepen in mijn leven. Iets wat tot voorkort nutteloos en oninteressant was krijgt nu een hele andere dimensie. Zou ik bang zijn ? Moet ik bang zijn ? Ik doe het weer. Ik zeg, tegen alles en iedereen, dat ik bang ben. Moet ik bang zijn om mezelf tikkeltje bij beetje te laten zien ? …

Bij deze is ook het ijs gebroken voor m’n blog van vandaag - Ik kom niet meer terug op wat ik hierboven schreef, ik heb het stukje wel 20 keer gelezen bij het opstellen en iets houdt de gedachte om op de ‘wis’-toets te klikken tegen.
Ik heb een hekel aan feestdagen. Vanaf nu toch. Nutteloze grijze dagen waarop niets te beleven valt behalve jezelf een schuldgevoel aanpraten omdat je niet ging joggen of niet elke seconde achter je boeken zit.
Rotfeestdagen waarop niets te beleven valt. Uitkijken naar de volgende dag is in mijn situatie niet erg hoopgevend, een schooldag. Doodgewoon.
De vakantie lonkt, gelukkig. Iéts gevonden om naartoe te pinken -
Ik ga maar weer, het is weer eens gezegd.
Duizenden en duizenden dingen zou ik nog kunnen zeggen maar iets zegt mij dat ik nog een zee van tijd heb

Slaap zacht,
Katiia

Bonjours mes amis!
Oui oui, je suis entraîne de faire un dialogue en Français et pour rester dans l’atmposphère je commence mon blog en français! Maar mijn schoolfrans is ontoerijkend om jullie te vertellen wat ik allemaal aan het uitspoken ben. We kregen de opdracht mee naar huis om een franse tekst te schrijven over een bestemming waar we graag zouden op reis gaan. Ik koos voor het continent Amerika. Nu, ik heb het steeds over verschillende steden die ik wil bezoeken maar ik twijfel enorm of die eigenlijk wel in Amerika liggen… Google is the magic word Ik denk dat het nu allemaal ongeveer wel klopt.

Tot in de loop van de dag nog eens?
Kuss,
Katiia

Hy!
Even tot rust komen na een ‘bewogen’ dag. Vandaag dus meegedaan aan een fietstocht van “de voetbal”. Het was best gezellig en ik weet nu heel wat meer cafés zijn! Kroegentocht is eigenlijke een betere omschrijving dan fietstocht. Maar ach, het was leuk én we hebben geluk gehad met het weer. Enkel ’s avonds als we al onder het tentzeil BBQ zaten te smullen zijn de hemelsluizen opengegaan.
Weer een zondag voorbij. Wat er morgen staat te gebeuren is nog één groot vraagteken! We zien wel weer. Wat studeren zou niet slecht zijn Daarom ga ik nu nog ten volle genieten van m’n avond!
Dikke Kus,
Katiia

Goeiemorgen allemaal!
Ondanks het vroege uur op zondagochtend bruist het hier van het leven. Nuja, toch op de radio. Vandaag staat er een fietstocht op ons programma; ik ga niet uitwijden, enkel hopen dat de weergoden ons sparen!
Bye,
Katia

Hy! Dag bloglezers allemaal -

Sorry dat er gisteren zo weinig te lezen viel! Ik had het zelf pas deze ochtend door… Ik had er een half uur over gedaan om een leuke blog te schrijven en dan vergeet ik ‘m op te slaan! Ik beken, een lichte vloek was moeilijk te bedwingen.
Maar ik had het over de actualiteit, ik had mijn ongezouten mening eens neergeschreven en achteraf gezien is het misschien beter dat ik het niet publiceerde. Interessant was het niet.

Het is mij eindelijk gelukt om nog eens te gaan joggen. Ik heb mezelf beloofd om dat regelmatiger eens te doen. (Weeral) Maar het heeft deugd gedaan
Ik doe m’n best om het hoofd tussen mijn cursussen te houden maar eerlijkgezegd lukt dit niet altijd. Ik heb toch al aardig wat gedaan deze voormiddag. Onder andere heb ik een beetje sociale contacten gelegd
Jullie kennen vast MySpace? Niet? (Check it out: http://myspace.com/katiia_) Het is een überhippe & populaire webstek waar mensen van over de hele wereld elkaar kunnen ontmoeten. Ook wordt er veel muziek gelanceerd op MySpace, onder andere de Fixkes werden op die manier ontdekt! Je kan er foto’s, filmpjes, teksten, links en weet ik veel wat nog allemaal droppen en is dus “dé place to socialize” bij uitstek! Zo ondervond ook ik de laatste dagen. Mijn virtuele vrienden groeien nog steeds en ik sta intussen in contact met de hele wereld (Of toch ongeveer) Allemaal Massaal MySpace’n is de boodschap!

Ik heb nog weinig zinnigs te vertellen dus laat ik jullie alleen met deze nutteloze tekst
Sorry, een filmpje opnemen zat er niet in deze keer!

Kiss,
Katiia

Hy!
Ik heb net de nieuwe WordPress Widget ontdekt Nu zal ik vaken een kort tekstje kunnen achterlaten via deze makkelijkere weg.
Kuss, Katiia

Hy! It’s me again°

Ik heb de zon gezien en ben super opgewekt!
Of die 2 iets met elkaar te maken hebben moet ik nog eens uitvissen. (Ooit)
Ik heb er terug zin in! Hoelang het deze keer zal duren is dan ook voor mij een raadsel maar ik geniet. Hmm, heerlijke lentekriebels! =)
Goh, ik heb weer ‘n videofilmpje opgenomen. Maar om daar heel je dag uit de doeken te doen is nogal langdradig denk ik… Ik ga blijven toveren met woordjes denk ik En die videoblogjes zijn een leuk intermezzo & da’s leuk voor mij ook Enkel jammer dat ‘t zo lang duurt eer ze upgeloaded zijn. Mrja, dat neem ik er wel bij
Dus hier, speciaal voor mijn trouwste fans (Katiia, ge zijt aan ‘t zeveren. Jah, ik weet et );
Mijn 2e mini videoblog!

Ciaoo
Katiia